Dobry pomysł potrzebuje planu
Po przeprowadzeniu diagnozy wiecie już, co jest potrzebne, kogo dotyczy problem i na czym warto się skupić. Kolejnym krokiem jest zamiana pomysłu w konkretny plan działania.
Nawet niewielka akcja społeczna wymaga przygotowania. Jeśli chcecie zorganizować warsztat, kampanię, wydarzenie, działanie międzypokoleniowe czy poprawić coś w szkolnej przestrzeni, musicie wiedzieć nie tylko co chcecie zrobić, ale przede wszystkim po co, dla kogo, kiedy, z kim i za pomocą czego.
Pierwszym krokiem jest określenie celu. Cel opisuje zmianę, którą chcecie osiągnąć, a nie tylko czynność, którą planujecie wykonać.
„Zorganizujemy warsztat” to działanie.
„Zwiększymy wiedzę uczniów klas ósmych o sposobach reagowania na hejt” to cel.
Do formułowania celów często wykorzystuje się model SMART. Zakłada on, że dobry cel powinien być konkretny, możliwy do sprawdzenia, osiągalny i określony w czasie.
Kiedy cel jest już jasny, trzeba określić grupę odbiorców. „Mieszkańcy” albo „uczniowie” to często zbyt szerokie określenie. Inaczej będzie wyglądało działanie skierowane do uczniów klas siódmych, inaczej do seniorów, a jeszcze inaczej do rodziców małych dzieci. Im lepiej wiecie, do kogo kierujecie działanie, tym łatwiej dobrać jego formę.
Następnie rozpiszcie drogę prowadzącą do celu. Zastanówcie się, jakie zadania trzeba wykonać, w jakiej kolejności i kto będzie za nie odpowiedzialny. Dobry plan powinien odpowiadać na proste pytania:
Co trzeba zrobić? Kto to zrobi? Do kiedy? Czego potrzebujemy? Kto może nam pomóc?
Ważny jest także harmonogram. Nie musi być skomplikowany. Może mieć formę tabeli z terminami i osobami odpowiedzialnymi. Dzięki niemu łatwiej zauważyć, że np. zaproszenie uczestników trzeba przygotować przed wydarzeniem, a rezerwację sali ustalić jeszcze wcześniej.
Planując działanie, sprawdźcie również swoje zasoby. Mogą to być ludzie, czas, miejsce, sprzęt, kontakty, wiedza, materiały lub pieniądze. Warto też zastanowić się, czy potrzebujecie partnera, eksperta lub zgody szkoły albo innej instytucji.
Przykład: drużyna dowiedziała się podczas diagnozy, że wielu uczniów nie wie, gdzie zgłosić problem związany z hejtem w internecie. Zamiast przygotować ogólną kampanię „Stop hejt”, ustala konkretny cel: sprawić, żeby uczniowie wiedzieli, jak zareagować i gdzie szukać pomocy. Drużyna przygotowuje materiały, konsultuje je z pedagogiem, tworzy plakaty i krótką prezentację, a następnie sprawdza, czy po akcji uczniowie potrafią wskazać miejsca i osoby, do których mogą się zwrócić.
Właśnie na tym polega planowanie projektu społecznego: diagnoza mówi, czego potrzeba, cel określa, co chcecie zmienić, a plan pokazuje, jak chcecie do tej zmiany doprowadzić.
Materiały dodatkowe:
- Centrum Edukacji Obywatelskiej – „Projekt społeczny krok po kroku” Na stronie są też do pobrania załączniki: model projektu społecznego, harmonogram projektu i plakat drzewa ewaluacyjnego. Biblioteka CEO
- Centrum Edukacji Obywatelskiej – „Projekt społeczny”
Ten materiał dobrze rozwija temat SMART, etapów projektu, planowania, harmonogramu, grupy odbiorców i roli uczniów. Pomagaj Się Uczyć
